خبرگزاری فارس_تبریز: تبریز، شهری با پیشینهای کهن و مردمانی نجیب و صبور، این روزها بیش از هر زمان دیگری درگیر معضلی شده است که بیصدا اما عمیق، بر نبض زندگی روزمره شهروندان فشار میآورد. خیابانها و معابر این کلانشهر، از نخستین ساعات روز تا پاسی از شب، میزبان صفهای طولانی خودروهایی است که زمان، انرژی و آرامش مردم را در خود حبس کردهاند؛ ترافیکی که دیگر تنها یک مشکل حملونقلی نیست، بلکه به دغدغهای جدی برای کیفیت زندگی، اقتصاد خانوار و روان جمعی شهر بدل شده و زنگ خطری جدی برای مدیریت شهری به صدا درآورده است.نشست بررسی معضل ترافیک این کلانشهر با حضور مسئولان شهری و اصحاب رسانه برگزار شد؛ نشستی که اگرچه با آمار و ارقام متعدد همراه بود، اما در نهایت نتوانست تصویر روشنی از واقعیت ترافیکی تبریز ارائه دهد.روایت شهری رؤیایی با آمار و ارقامدر این جلسه، مسئولان حاضر طبق معمول با دفاع از عملکرد خود، از رتبههای دوم و سوم تبریز در سطح کشور در حوزه شدت و اقدامات ترافیکی سخن گفتند و با ارائه آمارهایی از خریدهای کلان اتوبوس، تاکسی و تجهیزات جدید برای ناوگان حملونقل عمومی، تصویری ماورایی و رؤیایی از وضعیت ترافیک شهر ترسیم کردند؛ تصویری که فاصلهای معنادار با آنچه شهروندان تبریزی هر روز در خیابانها تجربه میکنند، داشت.
پاسکاری مسؤولیتها؛ از قانون تا شهروندانبا این حال، در جمعبندی مباحث مطرحشده، جمیع ادارات، نهادها و سازمانهای متولی، کلاف سردرگم ترافیک تبریز را به عواملی چون ضعف قوانین، نبود متولی واحد و حتی رفتار شهروندان نسبت دادند؛ پاسکاری مسئولیتهایی که نهتنها راهحلی عملی ارائه نکرد، بلکه خبرنگاران حاضر را نیز بهعنوان نمایندگان افکار عمومی قانع نساخت.مجوزهایی که ترافیک میسازندیکی از نکات قابلتأمل مطرحشده در این نشست، اذعان مسئولان به بیسروسامانی در صدور مجوزهای ساختوساز بود؛ مجوزهایی برای کاربریهای مسکونی، درمانی، تجاری، آموزشی و سایر بخشها که بدون انجام کار کارشناسی اصولی و بدون رعایت ضوابط کاهنده بار ترافیکی صادر میشوند؛ مسئلهای که تمام مسئولان حاضر، به وجود آن اعتراف کردند.در مجموع، این نشست بیش از آنکه به ارائه راهکارهای عملی برای حل معضل ترافیک تبریز منجر شود، بار دیگر شکاف میان آمارهای رسمی و واقعیتهای ملموس شهری را آشکار کرد.در این نشست، پلیس تنها نهادی بود که صریح و شفاف از مردم نجیب، فرهیخته و قانونمدار تبریز دفاع کرد و بر این نکته تأکید داشت که شهروندان این کلانشهر، در صورت فراهم شدن زیرساختهای استاندارد ترافیکی و حملونقل عمومیِ کارآمد، از فرهنگ لازم برای استفاده صحیح از این ظرفیتها برخوردارند.
اعتماد مردم، حلقه مفقوده مدیریت ترافیک به گفته نمایندگان پلیس، اگر حملونقل عمومی به معنای واقعی کلمه و مطابق اصول علمی و شهرسازی توسعه یابد و شهروندان به این اطمینان برسند که استفاده از آن، آنان را در رسیدن به اهداف سفرهای درونشهری از نظر زمان، هزینه و آسایش یاری میکند، بدون تردید فرهنگ بهرهگیری از این امکانات در میان مردم نهادینه خواهد شد؛ چراکه مردم تبریز این فرهنگ را دارند و بلد هستند.ترافیک با «حلوا حلوا» حل نمیشودبا این حال، لازم است به مسئولان مربوطه یادآوری شود که با حلواحلوا گفتن دهان شیرین نمیشود. معضل مزمن ترافیک تبریز، صرفاً با احداث روگذر، زیرگذر و نصب سرعتگیرهای مقطعی قابل حل نیست و نیازمند عزم و ارادهای جدی، برنامهمحور و بلندمدت است.درآمدزایی آسان یا آسایش شهروندان؟این عزم جدی باید دستکم همسنگ تلاشی باشد که برای جانمایی و بهرهبرداری از تلویزیونهای غولپیکر تبلیغاتی در نقاط مختلف شهر صورت میگیرد؛ تجهیزاتی که خود به عاملی برای ایجاد ترافیک، افزایش تصادفات و حتی آزار رانندگان و شهروندان بهواسطه نورهای مزاحم تبدیل شدهاند.از سوی دیگر، بیلبوردهای تبلیغاتی بیضابطه و خارج از چارچوبهای فنی و شهری نیز قارچگونه در سطح شهر در حال گسترشاند؛ بیآنکه تبعات ترافیکی و ایمنی آنها بهدرستی مورد توجه قرار گیرد.مطالبهای به حق از مدیران شهریانتظار میرود همانگونه که مدیران شهری به فکر درآمدهای آسان و کمدردسر هستند، رفع معضل ترافیک، کاهش پیامدهای آن و تأمین آسایش و آرامش مردم این کهنشهر نیز در اولویت تصمیمگیریها قرار گیرد.
ترافیک تبریز؛ میان آمارهای زیبا و واقعیتهای تلخ خیابانهاآنچه از این نشست برمیآید، شکافی جدی میان واقعیتهای عینی ترافیک تبریز و روایتهای آماری ارائهشده از سوی برخی مدیران است؛ شکافی که تنها با اعتماد به مردم، برنامهریزی علمی و ارادهای واقعی برای اصلاح زیرساختها قابل ترمیم خواهد بود. مردم تبریز نشان دادهاند هرگاه امکانات استاندارد و کارآمد فراهم شود، در استفاده صحیح از آن پیشگاماند.امروز اما حل معضل ترافیک این کلانشهر بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمهای شجاعانه، اولویت دادن به آسایش شهروندان بر درآمدزاییهای مقطعی و عبور از اقدامات نمایشی است؛ در غیر این صورت، ترافیک تبریز همچنان به معضلی مزمن بدل خواهد ماند که حل آن به وعدهها و شاید هم به امیدهای دوردست سپرده میشود.